جنبش اواخر قرن ١۹ بازگشت یهودیان به سرزمین تاریخی آبا و اجدادیشان صهیونیسم نام دارد.  

اما، بنا بر اسناد انکار ناپذیر تاریخی، پس از فتح بابل و رها سازی بردگان در آنجا که شامل یهودیان هم میشد، کوروش کبیر نتنها یهودیان را رها ساخت، آنان را ترغیب و وسایل بازگشت آندسته که در کشور خود ایران نماندند و خواهان رجعت به ارض اسرائیل بودند را فراهم ساخت. بیخود نیست که یهودیان سراسر جهان به ایران و ایرانی دلبستگی خاصی دارند.

چند روز پیش، شیمون پرز، رئیس جمهور اسرائیل در مصاحبه ای از جمله گفته:

" اسرائیل هیچگونه دشمنی با ایران ندارد و کورش کبیر، پادشاه بزرگ ایران، اولین پادشاهی بود که یهودیان را از بردگی در بابل رها کرد و آنها را بار دیگر به سرزمین شان باز گرداند و از یهودیان ایران نیز خواست که به "ارض اسرائیل" مهاجرت کنند، پس وی اولین صهیونیست جهان بود".

به عبارت دیگر؛ کشور اسرائیل، دوست تاریخی، فرهنکی و استراتژیک ایران میباشد.

سئوال:

عداوت پُر هزینۀ ۳۵ سالۀ همۀ جناح های فاشیسم دینی،که شامل "اصلاح طلبان" هم میشود، با کشور اسرائیل چه سودی برای ایران و ایرانی داشته و یا میتواند داشته باشد؟

"تنها حقیقت است که رهایی می بخشد"

تبریک