رای ایرانیان خارج از ایران که هیچوقت شمرده و حساب نمیشه و تاثیری نداره. رای دادن در خارج وسیله ای شده برای دهن کجی گروه های مختلف سیاسی بهم دیگه.

فرامرز جان،

من تا امروز (۴۲ سال) هیچوقت در انتخابات شرکت نکردم.

حتی در اون رفراندم آری یا نه (که ۹۹ درصد گفتند آری :)) شرکت نکرده بودم.

ولی‌ نمیدونستم که رای ایرانیان مقیم خارج از کشور به حساب نمیاد!

این یک یقین حتم هست؟ یا حدس و گمان؟

من هیچ وقت رای برای ایران ندادم، با افتخار عرض کرده که اصلا مدارکِ ایرانی ندارم.

خاک بر سرِ کسی‌ که رای دهد، یعنی‌ خائن به تمامِ معنا بوده و جرمِ خیانت سنگین است.

وقتی‌ که به زودی اِشغالگرانِ چپِ اسلامی را شکست دادیم ـــ رفراندوم برگزار کرده و با آن رای واقعی‌ مردم ـــ شیوه‌ی سیاسی آینده حکومتِ ایران را مشخص خواهیم کرد.

ایرانی‌های مقیمِ خارج بدانند که آقا زاده‌ها، مجاهدین، آخوندهای کراواتی، نایاکی، چپ‌ها و اسلامیونِ بی‌ شرف و به ویژه آن دسته افرادی که به نحوی به جمهوری اسلامی کمک کرده و از این ضحاکیون سودی بردند ـــ به زودی در برابرِ دادگاه مردمی ایران محاکمه شده و مطمئنا به اشدِ مجازات محکوم می‌‌شوند.

این دفعه اشتباهِ قدیمیون را تکرار نخواهیم کرد، سیاست ـــ کارِ هر کسی‌ نیست، ایران را دوباره از نو خواهیم ساخت.

سوری جان, در باره انتخابات جمهوری اسلامی هر چی کمتر بگم بهترست ...

این سوال البته در مورد انتخابات کنونی در جمهوری اسلامی نیست.

سوال در مورد اینست که:

.
فرض کنید شهروندی افغان، سالها پیش از افغانستان به آمریکا مهاجرت کرده، مال و منالی، و قوم و خویش نزدیکی نیز، در افغانستان ندارد.

ساکن و تبعه آمریکا شده، فرزندانش در آمریکا به دنیا آمده، بزرگ شده اند، در انتخابات آمریکا شرکت کرده و رای میدهد، و با اینکه نیم نگاهی هم به افغانستان دارد، نتیجه انتخابات افغانستان ( فرضاً در مورد انتخاب نوع حکومت) ، تاثیر مستقیم و چندانی در زندگی روزمره او ندارد.
.
این نتیجه اما سرنوشت و آینده و زندگی روزمره شهروندان مقیم افغانستان را تعیین میکند.
آیا رای افغان فرنگ نشین میباید با رای آن افغان مقیم افغانستان برابر باشد؟
آیا آن افغان مقیم افغانستان با این برابری راحت است و ان را عادلانه میداند؟

.
. بهرحال، سوال در این چهارچوب است.

علی‌ آقا

ممنون برای توضیح مفصل که دادی.

عرض کنم که بنظر من، رای باید برای هر کسی‌ که حق رای داره، با دیگران یکسان باشه.

اشخاصی‌ که مقیم کشور‌های دیگه هستند و اونجا رای میدن، باز هم به عنوان نیروی کمکی‌ برای انتخابات داخل کشور (ایران) محسوب میشن.

به عنوان مثال، من و شوهرم به عنوان فرانسوی‌های مقیم کانادا، هیچوقت رای نمیدادیم چون به نظر من، این منصفانه نیست که ما در یک کشور دیگه باشیم و برای مردم یک کشور دیگه، تعیین تکلیف کنیم.

اما در آخرین انتخابات فرانسه، فاشیست‌های دست راستی‌ (فرونت ناسیونال، مارین لوپن) خیلی‌ رای آوردن و واقعا نا امید کننده شده بود.

این بود که در دور دوم انتخابات، ما هم مثل تمام فرانسوی‌های خارج از کشور، بسیج شدیم و رفتیم به ماکرون رای دادیم که مملکت فقانس رو نجات بدیم :)

در واقع، میشه گفت که افراد مقیم خارج، به عنوان نیروی کمکی و زاپاسی باید بکار گرفته بشن.

بله، به نظر من رای اینها هم و اندازه رای مردم داخل کشور باید اهمیت داشته باشه.

سوری خانم:
این نظر که فردی ساکن و تبعه و دارای حق رای در فرنگ باشد،
اما در ایران هم حق رای داشته باشد،
در میان جماعت فرنگ نشین البته بیشتر طرفدار دارد،
تا در میان ایرانیان مقیم ایران.

تا چه اندازه؟
نمیدانم.

ممنون از نظرتان.

حقِ رای داشتن ـــ چه در داخل و چه در خارج فرقی‌ ایجاد نمی‌‌کند، حقِ رأی ـــ یا حقِ رای دادنِ سیاسی یا حقِ رای دادن (حقِ رای ـــ مبین قدرت شهروندان و مشارکت آنها در مناسباتِ سیاسی است)، یعنی حقی که هر فرد برای رای دادن داشته و این حق از راهِ یک فرایندِ دموکراتیک بدست آمده‌ است.

ولی‌ صحبتهای بالا در رابطه با کشورهای آزاد ـــ با مردمان آزاد است، نه در زمینه‌ی ایران که یک کشورِ اِشغال شده توسطِ فاشیست‌های اسلامی و چپ‌های رادیکال است، بنابرین ادامه‌ی این بحث بیخود است.

ایرانی که الان رای می‌‌دهد (به خصوص مدلِ خارج نشینِ آن) ـــ یعنی‌ طرفدارِ جمهوری اسلامی است، یعنی‌ نعلین لیس است، یعنی‌ خودش و خانواده‌اش مجرم شناخته شده ـــ باید رسوا و مجازات شوند.

اقامت، تفاوتی در حق رای نمیکند.
تبعیت اما در برخی کشورها چرا.

ٰژاپن، مالزی، چین، عربستان، هندوستان، سنگاپور، از کشور هایی هستند که اجازه تابعیت دوگانه- و حق رای ای که با آن می اید- را نمیدهند.
یکی را باید انتخاب کنید.

ایران، گویا اتباع خود را تا ابد تبعه ایران میداند، مگر فرد رسماً و کتباً ترک تابعیت کند.

ردواین عزیز

من با صحبت‌های شما در اینمورد کاملا موافقم.

نظر منم همینه که که در مورد ایران، وضعیت فرق میکنه.

از این نظر که ما در خارج از ایران، اصلا به اندازه مردم داخل ایران، تحت فشار نیستیم و افکار و مواضع دموکراتیک داریم که میخوایم همون رو در انتخابات ایران پیاده کنیم. ولی‌ شرایط ایران اصلا شرایط انتخابات دموکراتیک نیست. برای همینه که من اصلا طرف رای دادن  هم نمیرم.

علی‌ پی‌ جان

در تصدیق صحبت‌های شما، میدونستی که آمریکا هم دو تابعیتی رو قبول نداره :)

در قانون اساسی‌ آمریکا این موضوع قید شده، اما تا جایی که امکانش هست ازش طفره می‌رن.

تقصیرِ پَهلوی دوم است که سیاسی گری افتاد دستِ یک مُشت آخوند و بچه ننه‌ی چه گوارا پوش!

البته تقریبا همه ما در داخل و خارج از ایران میدانیم که حکومت فردی یا فرقه ای در ایران صاحب قدرت است و این انتخابات برای مصرف خارجیست که مثلا ما هم دموکراسی داریم درست شبیه انتخابات دوران آن خدابیامرز