تابلوئی کم دیده شده و بسیار با ارزشِ تاریخی که اثرِ استادِ بزرگِ نقاّشی علی‌ قُلی‌ جَبَه دار(علی قلی جبه‌دار مهم‌ترین نقاّش فرنگی‌سازِ اواخر قرن هفده و اوایل هجده ایران است. وی تکنیک‌های ایرانی و اروپایی را توامان و در کنار هم به کار می‌برد) است که آنرا در اواسطِ قرنِ هجدهمِ میلادی ترسیم و سپس به سلطانِ ایران تقدیم کرده است.

درین نقاّشی بسیار با شکوه می‌‌توان نادرشاه افشار را دید که به روی اَسبِ خود (جنگِ کَرنال) به سربازانش دستور می‌‌دهد، جنگ کَرنال (۵ اسفند ۱۱۱۷ خورشیدی، ۱۳ فوریه ۱۷۳۹ میلادی) نام نبردی است که طی آن نادرشاه افشار هندوستان را فتح کرد. دلیل وقوع این جنگ ، فرار افغان‌های یاغی به هندوستان ، و عدم تسلیم ایشان توسط محمدشاه ، پادشاه هند بوده‌است. نادر به رغم کمی سپاهیانَش در مقابل لشکریان فیل سوار هندی توانست با به‌کارگیری تاکتیک‌های نوینِ جنگی پیروز شود.

نادر در قبال گرفتن کلید خزانهٔ سلطنتی هند عقب‌نشینی را پذیرفت و تاج پادشاهی هند را بر سر او باقی گذاشت. نادر با غنائم فراوان که از هند به چنگ آورده بود به ایران بازگشت؛ غنائمی که نادر شاه به ایران آورد ده برابر بیشتر از بیشترین درآمد سالانهٔ دوران صفوی برآورد شده‌است. در میان این غنائم، جواهراتی چون کوه نور و دریای نور و تخت طاووس شهرت دارند. میزان غنائم به حدی بود که نادر برای سه سال از گرفتن مالیات در ایران چشم پوشید.

جنگ کرنال یکی از زرّین‌ترین برگ‌های فتوحات نادر پیروزی بر سپاهیان هندی بود. هندوستان در ۱۷۰۷ میلادی امپراتوری بزرگ و قدرتمندی بود که از نظر ثروت و جمعیت رقیبی در منطقه نداشت .

از این اَثر در موزهٔ هنرهای شهرِ بوستونِ آمریکا نگهداری شده و چندی پیش بعد از ترمیم و بازسازی مجدداً به موزهٔ اصلی‌ بازپس فرستاده شده تا به موردِ بازدیدِ همگان قرار گیرد.