ای داد! مرسی برای این همه سال زحمت. من همانطور که سالها ‍قبل هم برات نوشته بودم واقعا به ایرانیان دات کام معتاد شده بودم. سورن سایت را بمن معرفی کرد. اوایل سالهای دو هزار بود. یادمه اولین باری که مطلبی ازم گذاشتی انقدر هیجان زده شده بودم که نگو! عین بچه ها. از صمیم قلبم برات آرزوی موفقیت می کنم در کار جدید. خیلی خیلی ماه هستی. به امید دیدار. بوس بوس

فصلی دیگر از اندوه... اول تازیانه‌ی جنگ بر خاک وطن، و حالا غروبِ ستاره‌ی "ایرون"؛ سایه‌ساری که سال‌ها تیمارگرِ تنهاییِ ما بود. اگرچه پس از کوچِ تو از "ایرانیان"، گردِ ایستا بر تالارِ "ایرون" نشست و جمعِ ما پریشان شد. دست‌مریزاد برای تمامِ این سال‌ها... و به امیدِ طعمی نو در رستوران "به‌به"، که چاشنیِ آن موفقیت باشد و بس