عشق آمریکایی من
       سی‌و‌دو شعر برای وندی

نُه. 

پرنده‌ی فارسی‌خوان
مجید نفیسی

در گلویم پرنده‌ای‌ست
که تنها فارسی می‌داند
و هر چه به او انگلیسی می‌آموزم
باز هم به لهجه‌ی مادری می‌خوانَد.

روبروی آینه می‌ایستم
زبان را لای دندانها می‌گذارم
و م‌ گویم: " Three! Three!"
اما می‌شنوم:"Tree! Tree!"

ناگهان از خیابان پایین
صدای غرشِ خط سه می‌آید.

حالا باید به او زنگ بزنم
و بگویم که دیر خواهم آمد.
مبادا که bus را boss کنم
و نخستین حرف نامش را V گویم!
برایِ W، باید لبها را گرد کرد
درست مثل وقتی که می خواهم او را ببوسم.

قوقولی قوقو
cock-a-doodle-doo

دهم فوریه دوهزار‌و‌هشت 

اشعار: ۱. روی پل ۲: کاش آب بیاید ۳. سبدهای خالی ۴. قهوه‌جوش ۵. دل بی‌قرار ۶. رختشویی ۷. گل کاغذی ۸. حقیقت ساده ۹. پرنده‌ی فارسی‌خوان ۱۰. باغبان ۱۱. سروهای گمشده ۱۲. دیدار از دیوار ۱۳. آیا عشق جامی از هورمونها‌ست؟ ۱۴. روز استقلال ۱۵. ای درد ۱۶. فصل چیدن تمشكها ۱۷. چه كسی رشک‌انگیزتر است؟ ۱۸. تماشای بیسبال ۱۹. شبی در کالیستوگا ۲۰. خوابِ "ماجرای نیمروز" ۲۱. برای ابدیت شعر نمی‌گویم ۲۲. رد‌پاهای ما در مائوئی ۲۳. از خلیج تا خیزابها ۲۴. قربانگاه شعر ۲۵. دوبلین ۲۶. تماشاي برف با وندی ۲۷. ساندویچِ جورج حبش ۲۸. آمیزه‌ی بامدادی ۲۹. سکته ۳۰. كبوتر مست ۳۱. عاشق یا فارغ؟ ۳۲. سالگرد در رم

My American Love
        Thirty-Two Poems for Wendy

Nine.

Persian-Singing Bird

By Majid Naficy

There is a bird in my throat
Which knows only Persian.
Whatever I teach her in English
She still sings in her mother’s tongue.

I stand in front of the mirror
Put my tongue between my teeth
And say: “Three, three”
But I hear: “Tree, tree.”

Suddenly, I notice the rumbling
Of the No. 3, from the street below.
Now, I must call her
And say that I’ll be late.

Be sure not to say “boss” instead of “bus”
Or to pronounce the first letter of her name as “V”!
For “W”, I must round my lips
Just as I do when I kiss her.

Qoo-qoo-li-qoo-qoo
Cock-a-doodle-doo.

                February 13, 2008