تجربه و شرایط موجود امکان و انگیزه شرکت در انتخابات با معنی و سرنوشت ساز را از بین برده. تجربه نشان داده قانون اساسی جمهوری اسلامی با تاکید بر اجرا و طابعیت از شریعت در همه امور و دادن اختیارات مطلق به ولی فقیه و دادن حق وتو به شورای نگهبان در جلوگیری از کاندیداتوری افراد با دیدگاهی مختلف و متفاوت و منع تصویب قوانین توسط نمایندگان ملت امکان مشارکت و آزادی عمل همه اقشار جامعه -- از شهروندان عادی گرفته تا نمایندگان مجلس و رییس جمهور -- را غیر ممکن کرده است. یعنی حتی قرضن با وجود آزادترین فضای انتخاباتی و در صورت انتخاب دموکرات ترین و مردمی ترین کاندیداها نهایتن، مطابق فانون اساسی، حرف آخر را ولی فقیه و اقراد و نهادهای وابسته به او خواهند زد نه برگزیدگان مردم.

حتی با وحود اشکالات ساختاری قانون اساسی این امیدواری در مردم وجود داشته که در دوره های مختلف انتخاباتی به کسانی رای دهند که حداقل عاقل تر و معتدل تر باشند. اما گذشت زمان و بخصوص پس از انتخابات ریاست جمهوری سال ۸۸ و حوادث پس از آن نشان داده که حکومت به تدریج بسته تر و سختگیرتر شده تا جایی که امروز حتی اصلاح طلبانی که به ولایت فقیه وفادارند شانس گذشتن از فیلتر شورای نگهبان را ندارند و از کاندیداتوزی محروم خواهند ماند. یعنی انتخابات ریاست جمهوری بعدی بیش از پیش نمایشی و فرمالیته خواهد بود. یعنی رژیم خودش امکان مشارکت را تحریم کرده. و کار ما را راحت :)