عشق به انسانیت و آزادی در این عزیزان آنقدر قوی بود که به خود اجازه ندادند باقی عمر را در بهشت سوسیالیسم به آسودگی و رفاه بسر برند. بلکه در ادامه فداکاری‌ها و جانفشانی‌های پرولتری و طبقاتی که در ایران و در زیر عبای امام راحل مرتکب شدند به غربِ تحت سلطه امپریالیسم آدمخوار و خونخوار آمدند تا از طریق مبارزات سلحشورانه در ظرف‌شوییِ رستوران‌ها و پشت فرمان تاکسی‌های سرمایه‌داری مردم اروپا و آمریکا را نیز همجون ایرانیان به سعادت و جامعه بی‌طبقه رهنمون شوند.

باور نمی‌کنی از 118 بپرس!

متاسفانه به اندازه کافی از آشی که پختند نمی چشند. صد حیف!

بعضیهاشون بی‌نصیب نموندند. مثلاً رهبران حرب توده یا آنها که مقصد نهائیشان خاوران بود.

معمولاً از سنجش های کنایه زن خوشم نمی آید. ولی این یکی چسبید.