«آتشی در نیستان» تصنیفی ماندگار با صدای شهرام ناظری، برگرفته از شعری عرفانی و پرمعنا از مجذوب علیشاه تبریزی است. در این قطعه، نی نماد انسانی‌ست که در آتش حضور و حقیقت می‌سوزد و از ادعای پوچ رها می‌شود.

صدای سوزناک ناظری، همراه با آهنگی پرشور، این قطعه را به یکی از برجسته‌ترین آثار موسیقی عرفانی و سنتی ایران تبدیل کرده است.

متن شعر:

یک شب آتش در نیستانی فتاد
سوخت چون اشکی که بر جانی فتاد

شعله تا سرگرم کار خویش شد
هر نیی شمع مزار خویش شد

نی به آتش گفت: کین آشوب چیست؟
مر تو را زین سوختن مطلوب چیست؟

گفت آتش بی‌سبب نفروختم
دعوی بی‌معنیت را سوختم

زان که می‌دیدم درون نی چه هست
یا که از وی کیست اندر پشت دست

آتشی باشد در این نی پنهان هنوز
بشنو از نی، چون حکایت می‌کند

این تصنیف روایتگر سوختن در مسیر حقیقت است، جایی که حتی نی هم می‌فهمد آتش بی‌دلیل نمی‌سوزاند…