در این روزهای سخت که همهٔ ایرانیان را تحت تأثیر قرار داده و حاصل حکومت ستمگر اسلامی است، ایرانیان در داخل و خارج از کشور زیر یک پرچم گرد هم آمده‌اند تا برای آزادی خود مبارزه کنند. این آهنگ را با امید به روزی نوشتم که به‌زودی از تاریکی‌ای که این رژیم بر ایران افکنده رها شویم و به ایرانی برسیم که در آن شادی دیگر جرم نباشد، سختی‌ها از میان برود و عشق میان مردم جاری باشد.

این ترانه را ساختم چون سکوت هرگز یک گزینه نبود. این اثری است از یک عهد و پیمان با میهنم، با مردم‌مان، با تاریخ‌مان و با آینده‌ای که هنوز به آن ایمان داریم.

وقتی امید سنگین و دور از دسترس به نظر می‌رسد، این آهنگ یادآوری است که آزادی ارزش جنگیدن دارد و صدای ایران هرگز خاموش نخواهد شد.

این برای همهٔ کسانی است که همچنان ایستاده‌اند، مقاومت می‌کنند و حتی در سخت‌ترین لحظات باور خود را از دست نمی‌دهند.

برای ایران.

برای آزادی.