خواننده ای است که در کالیفرنیا زندگی مالی بسیار مرفهی دارد، بنابر شواهد عینی میشود گفت که محبوب القلوب هم هست. داریوش اقبالی در کنار بسیار صفات مثبت دیگر که دارد، گرفتار بیماری اعتیاد هم هست.

اعتیاد بیماری مزمنی است که حتی پس از ترک، ضامن بهبودی بیمار وقوف به این حقیقت است که معتاد است و باید همواره مراقب باشد که دوباره گرفتار نشود.

شوربختانه در کنار دیگر سیه روزی های به ابعاد هول انگیز فزونتر شده در حاکمیت فاشیست های اسلامیست "اصلاح طلب" و غیرۀ ایرانی کُش و ایران ویران کُن، ایران گرفتار سونامی اعتیاد به مواد مخدر و الکل است که زن، مرد و حتی کودکان را آلوده کرده. 

داریوش اقبالی، که خوشبختانه سالهاست از یوغ اعتیاد به مواد رها گشته، به شکرانۀ این رهایی به صورت سازمان یافته و گسترده، در کنار همفکران خود، دیگر بیماران این مرض، خصوصاً در اقصی نقاط ایران، را در بهبودی یاری میرساند.

صدای داریوش بخشی از خاطره چندین نسل ایرانیان است، به گمان من، این انسانیت داریوش در تابو زدایی از بیماری اعتیاد و یاری رسانی به بیماران مبتلا به آن، با محبوبیت او در موسیقی پهلو میزند. کرور کرور آفرین  به مُعتادی به نام داریوش اقبالی.

دور نیست، رهایی اصلاً دور نیست.

"تنها حقیقت است که رهایی میبخشد"

تبریک

پ.ن. یادمان باشد که فاشیستهای اسلامیست "اصلاح طلب" و غیره هزاران هزار بیمار مبتلا به مرض اعتیاد را بقتل رسانده اند (اعدام).

بهبودی در میرآباد اصفهان: