۳۵ سال است که جمهوری اسلامی زیرکانه سناریوی «انتخاب بد یا بدتر» را به خط خوش و بدون ایجاد ظن به مردم ایران فروخته. جمعی از ایرانیان رأی میدهند تا پاسپورت ِ آخرت را به مهری دیگر مزین کنند. بقیه جماعت ایرانی هم که کرخت و بی‌اختیار شده‌ ساده دلانه به خود دلخوشی میدهد که اگر رأی بدهم پس حتماً وجود دارم. چه ما رأی بدهیم و چه رأی ندهیم جمهوری اسلامی آنچه را که بخواهد از صندوق در میاورد. این طایفه هر چهار سال یک بار دور هم جمع می‌شوند تا سهام را بین خودشان تقسیم کنند. تازه بدوران رسیده ها می آیند تا در رکاب ِ لاشخوران کهنه کار سلاخی تمرین کنند. مردم ایران میتوانند از دور این آش نذری را بو کنند؛ اما نه درخرید نخود و لوبیا برای این دیگ نقشی دارند و نه قرار است ازاین طعام کاسه آشی به مردم برسد.

Since the Web site is not registering my "like" of trawetsdor, let me explicity write it here.  I LIKE it.

Mehrdad

Bavafa1, نوش.  

از توجهت متشکرم. 

اگر اینطوری فکر کنیم که دیکتاتورها برای همیشه بر مسند قدرت خواهند بود. تنها راه "انقلاب به سبک تونسی

و مصر ی است.

ما باتیاد ههرچه زودتر از این اسلاحتالبان ولی در اصل جنایتکاران سابق عبور کنیم و گر نه به دموکراسی ناخایم رسید.