در اینکه پدر باراک حسین اوباما،رئیس جمهور کنونی آمریکا، باراک حسین اوباما (پدر) یک کنیایی باورمند به دین اسلام بوده که وجه تسمیه نام حسین هم از آن باورمندی میآید و اینکه پدرخواندۀ رئیس جمهور، همسر دوم مادر پس از جدایی از پدر، او هم مسلمان بوده جای کوچکترین شبه ای وجود ندارد.

با اینکه  باور دینی از اساسی ترین حقوق بشر است و به هیچ کس مربوط نیست،  برخی مخالفین آمریکایی و حتی ایرانی سیاستهای داخلی و خارجی رئیس جمهور اوباما، با انتساب مُسلمان بودن، که خودش میگوید نیست، بعنوان خصلتی منفی علیه او بکار میبرند.

بخاطر استفاده ابزاری از دین اسلام علیه بهائیان، یهودیان، سُنی ها، شیعیان غیر باورمند به بدعت ولایت فقیه، دراویش و ....توسط نظام نکبت فاشیست های اسلامیست "اصلاح طلب" و غیره، ایرانیان آزاده که اکثریت مطلق مسلمان هستند به تجربه از همه بهتر میدانند که سرکوب و نفی دیگران  بر اساس باور دینی چه بلای خانمانسوزی است.

همانطور که نباید در برابر دهان دریدگی بهائی ستیزان،سُُنی ستیزان، یهودستیزان و .... سکوت کرد، نباید در برابر کاربرد از دین اسلام به عنوان توهین هم ساکت بود.

میشود مخالف پندار، گفتار و کردار هر که بود، ولی نمیشود از باور دینی برای این مخالفت چماق ساخت. آنکه باور دینی را صراحتاً و یا تلویحاً مستمسکی علیه مخالف قرار میدهد، هنوز نتوانسته به قول شادروان فریدون مشیری بر گرگ درون چیره شود.

دور نیست، رهایی اصلاً دور نیست.

"تنها حقیقت است که رهایی میبخشد"

تبریک