تصویری از رکن‌ الدین مختاری نوازنده. آن چه از او به جا مانده بیانگرِ مهارت و تسلّط او در نواختن ویولن می باشد.

مشخصات فردی: مردى به تمام معنى پلیس ، سختگیر و پرونده‏ ساز،ولى صحیح‏ العمل و مطلع بود.

 عادات و علائق شخصي: به پرورش گل و گیاه علاقه داشت .این با روحیه نظامی اش کاملا مغایر بود.

 تا سالهای طولانی کسی نمی دانست یکی از موسیقیدانانِ مشهورِ کشور که به تمام مایه های شور ، ماهور ، سه گاه ، دشتی ، بیات ترک ، و … تسلّطی اُستادانه دارد همان کسی است که در مقامِ رئیس شهربانی رضاشاه بیشترین جنایت، خونریزی و سرکوب را مرتکب شده است . آن موقع به « سرپاس مختاری » مشهور بود و امروز « استاد رکن الدین مختاری » نامیده می شود .

رکن الدین مختاری نوازنده ای است که هرگاه قرار است تاریخچهٔ موسیقی ایران بیان شود و چشم انداز رشد و توسعهٔ آن مورد بررسی قرار گیرد ، نامی از او به عنوان یکی از اساتیدِ فن بُرده می شود. اما سوابقِ خدمات این موسیقیدان در نقشی که در شکنجه و مرگ هولناک زندانیان بر عهده داشته ، معمولاً مانعِ تجلیل از شخصیت هنری وی می گردد .

روح الله خالقی از اساتید موسیقی می نویسد: مختاری علاوه بر اینکه هنرمندی تواناست و وجودش در عرصهٔ موسیقی وزنه ای حساس تلقی می شود؛ او را با عنوان رئیس شهربانی رضا شاه در دوره ای از بحرانی ترین روزهای این دیار می شناسیم .

مختاری در ۱۳۵۰ خورشیدی در ۸۴ سالگی بر اثرِ سرطان و پس از عمل جراحی روده درگذشت.

بعد از مرگ وی آثار او این جا و آن جا به اجرا در می آمد و حتی گاهی هم به صورت نوار در اختیار علاقمندان قرار می گرفت . از جمله نواری است به نام آوازهای دیروز که در سال ۱۳۵۶ خورشیدی توسط کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شد . این نوار شامل آثاری بود از رکن الدین مختاری – علینقی وزیری – ابوالحسن صبا و روح الله خالقی.