تصویری بی‌ نظیر و دیده نشده‌ای ازعبدالحسین خان سرداری، افرادِ دیگر در تصویر از سمتِ راست عبارتند از: اَبولحسن کریمی‌، عبدالحسین سرداری (این هیئت به جلسهٔ رسمی جامعهٔ ملل دعوت شده بودند)، اَنوشیروان خان سِپهبدی، عبدالله انتظام، شازده ذکاء الملک (محمّدعلی فروغی سرشناس به ذکاءالملک، روشنفکر، مترجم، اَدیب و سخن‌شناس، روزنامه‌نگار، سیاست‌مدار، دیپلمات، نمایندهٔ مجلس، وزیر و نخست‌وزیر ایران)، خانم حکیمی، شازده موّثق الدوله خواجه نوری.

این تصویر در سالِ ۱۹۳۱ میلادی در شهر ژنِو کشورِ سوییس گرفته شده است.

لازم به یادآوری است که عبدالحسین سرداری (۱۸۹۵ میلادی ـ ۱۹۸۱ میلادی) دیپلماتِ دولتِ ایران در پاریس در خلالِ سال‌های جنگ جهانی دوّم بود.

او که در آن زمان مسئولِ اُمور کنسولی ایران در پاریس بود، توانست با استناد به توافق‌نامهٔ حقوق شهروندی که بین دولت شاهنشاهی ایران و آلمان نازی مُنعقد شده بود، جان عدّهٔ قابل توّجهی از یهودیان ایرانی را نجات دهد. علاوه بر این او توانست جان بسیاری از یهودیان غیر ایرانی مقیم فرانسه و سایر نُقاطِ تحتِ اِشغال آلمان را با صدورِ پاسپورتِ ایرانی برای آن‌ها نجات دهد. اقداماتِ عبدالحسین سرداری بعدها به تائید و تشویق دولت ایران نیز رسید. او همچنین توسط موسسات یهودی متعددی مورد قدردانی قرار گرفته است.

با توجه به شباهت اقدامات سرداری با اُسکار شیندلر ( سرمایه گذار و صنعتگر آلمانی در خلال سال‌های جنگ جهانی دوم بود. در جریان هولوکاست و کشتار یهودیان در لهستان، او توانست جان قریب به ۱۱۰۰ یهودی را تحت عنوان کارگر تعلیم‌دیده برای در چرخش نگاه داشتن کارگاهش نجات دهد. در این راه او تمام داراییش را صرف ارتشای افسران نازی برای قانع کردن آن‌ها به زنده نگاه داشتن کارگرانش نمود) در نجات جان یهودیان به او لقب شیندلر ایران را داده‌اند.

جامعهٔ ملل موفّقیت‌ها و شکست‌هایی داشت. در زمانی که این سازمان، نتوانست به تمام اهداف اصلی خود دست یابد و سیاست‌های این سازمان برای خلع سلاحِ محورهای قدرت و جلوگیری از هرگونه درگیری و جنگ در آینده، شکست خورد و جنگ جهانی دوّم به راه افتاد، مَقّرِ رسمی این سازمان، در عمارتِ ملل، واقع در شهرِ ژنو کشورِ سوئیس بود.