دورانی است  که "مدیریت" بنادر به دولت هند داده میشود، بازگشت استقراض و استقرار نظامیان روسی و دیگر خاطرات تلخ تاریخ ایران به حقیقت عینی امروز تبدیل گشته است.

دورانی است که آپارتاید جنسیتی/دینی، لحاف-پیچ حجاب زورکی زنان، اجارۀ ساعتی بدن آنان (صیغه) و "ازدواج" نره خران پیر با کودکان دختر هفت و هشت ساله قانونی شده، کنسرت و شادی مذموم و گریه و لابه تشویق و ترغیب میشود.

پُر بدک نمیباشد که در این دوران سیه روزی یادی کرد از اولین کارنوال شادی در عصر ورود مدرنیته به ایران و آغاز راه سعادت و بهروزی ایرانیان در عصر رضا شاه ایران ساز.

دور نیست، رهایی اصلاً دور نیست.

"تنها حقیقت است که رهایی میبخشد"

تبریک

پ.ن. عکسها و متن زیر از اینجا.

بر اساس منابع تاریخی برگزاری اولین‌ کارناوال‌ها در ایران به سال ۱۳۱۱ و دوران رضاشاه پهلوی برمی‌گردد. در سال ۱۳۱۱ خورشیدی حداقل دو کارناوال شادی در ایران برگزار شد که از آن‌ها تعداد معدودی عکس به جا مانده است. 

بر اساس گزارش "موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران" اولین کارناوال شادی در ایران در سال ۱۳۱۱ پس از فسخ قرارداد "دارسی" توسط رضا شاه برگزار شد.

بر اساس قرارداد "دارسی" مظفرالدین شاه قاجار در سال ۱۹۰۱ به ویلیام ناکس دارسی، بازرگان بریتانیایی امتیاز اکتشاف و استخراج نفت در ایران را بخشیده بود.

زمانیکه ایران کارنوال شادی داشت: