عشق آمریکایی من
       سی‌و‌دو شعر برای وندی

بیست‌و‌نه. 

سکته

مجید نفیسی

نفرین به نمک!
نفرین به سوسیس و کالباس!
نفرین به برگر و پیتزا!
نفرین به هر چیزِ نمک‌سود!

یک هفته پیش بود
سه‌شنبه، هفت بامداد
وقتی زیرِ دوش
دستِ راستت لمس شد
و زبانت سست.
تو با دستِ چپت
شماره‌ی جادویی را گرفتی.
آمبولانسی آمد
و ترا با خود برد.

زندگی، بی‌نگاه‌ها
واژه‌ها و بوسه‌هایت
لقمه‌ی بی‌نمکی‌ست
که نمی‌توانم فرو‌برد.

        دوازدهم مارس دوهزار‌و‌نوزده 

اشعار: ۱. روی پل ۲: کاش آب بیاید ۳. سبدهای خالی ۴. قهوه‌جوش ۵. دل بی‌قرار ۶. رختشویی ۷. گل کاغذی ۸. حقیقت ساده ۹. پرنده‌ی فارسی‌خوان ۱۰. باغبان ۱۱. سروهای گمشده ۱۲. دیدار از دیوار ۱۳. آیا عشق جامی از هورمونها‌ست؟ ۱۴. روز استقلال ۱۵. ای درد ۱۶. فصل چیدن تمشكها ۱۷. چه كسی رشک‌انگیزتر است؟ ۱۸. تماشای بیسبال ۱۹. شبی در کالیستوگا ۲۰. خوابِ "ماجرای نیمروز" ۲۱. برای ابدیت شعر نمی‌گویم ۲۲. رد‌پاهای ما در مائوئی ۲۳. از خلیج تا خیزابها ۲۴. قربانگاه شعر ۲۵. دوبلین ۲۶. تماشاي برف با وندی ۲۷. ساندویچِ جورج حبش ۲۸. آمیزه‌ی بامدادی ۲۹. سکته ۳۰. كبوتر مست ۳۱. عاشق یا فارغ؟ ۳۲. سالگرد در رم

My American Love
        Thirty-Two Poems for Wendy

Twenty-Nine.
Stroke

by Majid Naficy

Curse the salt!
Curse sausages and salami!
Curse burgers and pizza!
Curse every thing cured in salt!

It was last week
Tuesday morning at seven
When in the shower
Your right arm became numb
And your tongue loose.
You dialed the magic number
With your left hand.
An ambulance came
And took you away.

Life without your gazes,
Words and kisses
Is a saltless morsel
Which I cannot swallow.

        March 12, 2019