میگن مردم دارن زندگی عادی‌شون رو می‌کنن، کافه‌ها شلوغه، عروسی برقراره و همه‌چی رواله… اما زیر این ظاهرِ به‌ظاهر «عادی»، یه آتش بزرگ خوابیده. آتشی که با بستن چشم‌ها خاموش نمی‌شه.

این ویدئو روایت زندگی مردمیه که نفس می‌کشن، راه می‌رن، غذا می‌خورن… اما دلشون زیر بار غم و خشم له شده. روایت مردمی که یاد گرفتن زنده بمونن، نه زندگی کنن.

وقتی فاجعه تبدیل به عادت می‌شه، وقتی سرکوب اسمش می‌شه «روال»، وقتی مرگ و عزاداری عادی جلوه داده می‌شه، دیگه مشکل از مردم نیست؛ مشکل از دروغیه که به اسم «عادی شدن» فروخته می‌شه.

این فقط یک انشا نیست؛ این شهادت یک نسلِ خسته‌ست.