در بهارِ سالِ ۱۸۷۸ میلادی در شهرِ سَنت پترزبورگ (دومین شهر بزرگ روسیه پس از مسکو می‌باشد که در منتهی‌اِلیه شمالِ‌غرب این کشور واقع شده‌است. این شهر به مدّت دو سده پایتخت روسیه بوده‌است، در زمانِ قاجار بطور عامیانه سن پترزبورگ را پِتِل پورت می‌نامیدند) ؛ در یک ملاقاتِ گرم و به صرفِ عصرانه؛ ناصر اِلدین شاه قاجار؛ سفیرِ کشورِ ژاپن در روسیه آقای اِنوموتو تاکِآکی 榎本 武揚 را پذیرفت و قرار شد که رابطه دیپلماتیک بینِ دو کشورِ ایران イラン و ژاپن برقرار شود اما این رابطه بسیار دیر ایجاد شد، در سالِ ۱۹۲۶ میلادی اوّلین سفارتخانه‌ها در دو کشور باز شد.

اِنوموتو تاکِآکی چه کسی‌ بود ؟ او آدمیرالِ بزرگِ نیروی دریایی امپراطوری ژاپن بود که خاندانَش از قدیمی‌‌ترین خانواده‌های ژاپن بود. علاوه بر جنگجو و فردی بسیار مطلع از اوضاع زمانه؛ اِنوموتو تاکِآکی تغییراتِ بسیاری را در اَرتش و اُمورِ خارجهٔ ژاپن ایجاد کرد که در نمونه خودش بی‌ نظیر بود. همینطور رابطه اقتصادی ژاپن را با کشورهای بسیاری را به وجود آورد تا این کشور از بُن بستِ اقتصادی نجات یابد. او در سالِ ۱۹۰۸ میلادی در حالیکه بیشترین افتخاراتِ ممکن را کسب کرده بود؛ درگذشت.

در آخرین سفری که به این کشور داشتم؛ توانستم از این ملاقات اطلاّع یافته و چند کاغذ درین رابطه از آرشیوِ تاریخی دولتِ ژاپن را بخوانم. در تصویر می‌‌توانید قَبر و عکسی‌ از او و همینطور ناصرالدین شاه در سنت پترزبورگ مشاهده کنید.

باشد تا زمانیکه تمامِ مشاهداتِ این چنینی من در کتابی به چاپ رسیده تا دوستانِ علاقمند آن را مطالعه کرده و به نکاتِ دیگرِ تاریخِ میهنِ عزیزمان پی‌ بَرَند.

آهنگی به یادگار از جنگ‌های دولتِ مِیجی و اِزوْ در سالهای ۱۸۶۸ـ ۹ میلادی، خاندانِ توکاگاوا .

http://www.youtube.com/watch?v=1XIz2R-JdJU