پس از انقلاب بد عاقبت و بهایی ستیزی علنی حاکمیت علیه دین اومانیست بومی ایرانی بهائیت، بسیاری از خاطر برده اند که در دوران خدابیامرز محمدرضا شاه ایرانساز هم بهائیان در کشور خود بی پناه بوده اند.

از گلستان سعدی:

... مسکین برهنه به سرما همی‌رفت، سگان در قفای وی افتادند خواست تا سنگی بردارد و سگان را دفع کند در زمین یخ گرفته بود عاجز شد. گفت این چه حرامزاده مردمانند سگ را گشاده‌اند و سنگ را بسته.

امیدوار بود آدمی به خیر کسان

مرا به خیر تو امید نیست، شر مرسان

سایت پُر و پیمان آسو:

در این سند (عکس ) ، پرویز ثابتی مدیر کل اداره سوم سازمان اطلاعات و امنیت کشور (ساواک)، تاسیس مرکزی مذهبی برای شهروندان بهائی را در مشهد به مصلحت نمی‌داند ولی فعالیت انجمن ضد ‌بهائی تبلیغات اسلامی (ضد ‌بهائی) را در این شهر، مجاز اعلام می‌کند.

قابل ذکر است که انجمن حجتیه پیش از انقلاب اسلامی به انجمن تبلیغات اسلامی یا انجمن ضدبهائیت معروف بود:

سند شمارۀ ۵

درباره – تأسیس مرکزی برای مسلک ضاله بهائی

بازگشت به ١۴۸٠ / ه ٣ – ١٢/ ٣/ ٣۶

همانطوریکه اوامر مطاع مبارک ملوکانه در زمینه عدم تشکیل مرکزی برای بهائیان شرفصدور یافته تأسیس اینگونه مراکز برای بهائیان در شهر مقدس مشهد بمصلحت نمیباشد. ضمناً فعالیت افراد انجمن تبلیغات اسلامی (ضدبهائی) در حد معقول تا جائی‌که درگیری بین بهائیان و مسلمانان بوجود نیآورد مجاز میباشد. ز

مدیر کل اداره سوم -  ثابتی

از طرف (امضاء)

متن دست‌نوشت زیر سند ناخواناست.

دور نیست، رهایی اصلاً دور نیست.

"تنها حقیقت است که رهایی میبخشد"

تبریک

پ.ن. به اینجا و اینجا هم سرکی بکشید. 

ویدیو ↓ از مجموعه ضبط تاریخ توسط شاپور دانشمند در پروژۀ "نسل کُشی آرام" میباشد. بانو وحید  در قسمتهایی از ویدیو به رفتار حاکمیت و بی پناهی بهائیان پیش از انقلاب هم اشاراتی میفرمایند.