این یک کشور خشمگین است.

کشوری که سال‌ها تحقیر شد، سرکوب شد، زخم خورد و حالا دیگر چیزی برای از دست‌دادن ندارد. این خشم ناگهانی نیست؛ محصول خون، گلوله، دروغ، فقر و لگدزدن به زندگی مردم است. آتشی که سال‌ها زیر خاکستر نگهش داشتید، حالا دارد زبانه می‌کشد.

در این ویدئو از خشمِ واقعی حرف می‌زنیم؛ خشمی که وقتی عدالت را با ساچمه جواب می‌دهند، وقتی آزادی جرم می‌شود، وقتی زندگی له می‌شود، به‌وجود می‌آید. مردمی که مهربان بودند، اما مجبور شدند خشمگین شوند. شما این خشم را ساختید، با دست‌های خودتان.

این صدا شعار نیست.
این تهدید توخالی نیست.
این گزارش لحظه‌ای است که صبر تمام می‌شود.