عبدالکریم سروش در جایی گفته بود که حجاب، پرچم اسلام است و پرچم پیغمبر. این‌که پرچم پیام‌بر مسلمانان بوده است یا نه نمی‌دانم اما هر چه هست این تکه پارچه، پرچم مردسالاری و حکومت دینی ِ جمهوری اسلامی است و رمز ایستادگی حکومت و کوتاه‌نیامدنش سر مسئلۀ حجاب از بی‌شعوری حکومت نیست بل‌که از هوشمندی او است. حجاب برای حکومت تنها یک تکه پارچه نیست و عاقلانه است که برای ما نیز تنها یک تکه پارچه نباشد.

متن کامل از اینجا:

لیلا اسفندیاری، کوه‌نورد ایرانی، یکی از زنان مورد علاقه‌ی من در زندگی است. پس از این‌که لیلا بر بام جهان آرمید، فیلم مستندی از زندگی‌اش ساخته شد به نام «لیلای بی‌لیلی» که نسخه‌ی اولیه‌ی آن در ابتدا به سفارش باشگاه کوه‌نوردی دماوند تهیه شده بود تا در مراسم یادبود او به نمایش عمومی درآید.
این مستند به دلیل این‌که لیلا اسفندیاری در آن بدون حجاب گفت‌وگو کرده بود به نمایش درنیامد. لیلا در مسیر فعالیت ورزشی‌اش به دلیل این‌که حجاب مورد پسند آقایان را نداشت همواره با مشکلات عدیده‌ای مواجه بود.

پدر لیلا اسفندیاری، اولین قانون‌گذار ِ زندگی لیلا بود و لابد لیلا می‌بایست به قانون پدر احترام بگذارد. پدر درست مانند حکومت تلاش داشت تا رشته‌ی تحصیلی دختر را بر اساس تفکیک جنسیتی انتخاب کند. پدرش با این استدلال که در رشته‌ی حقوق، لیلا مجبور است در محیطی مردانه کار کند، او را وادار به تحصیل در رشته آزمایشگاهی میکروبیولوژی می‌کند. پس از پایان تحصیل، لیلا سوی استقلال خود می‌رود و پدر نیز او را طرد می‌کند. پدر علاقه‌مند بود که نوع پوشش و آمد و شد دختر را همچنان در کنترل داشته باشد،
لیلا اما کسی نبود که «ولایت‌»پذیر باشد.

لیلا از همان ابتدا برای این‌که زیر سلطه‌ی پدر نباشد، در یک کارخانه‌ی دستمال کاغذی به کار مشغول شد.
قانون پدر که همان قانون ِ «پدر ملت» نیز هست، در تمام مراحل زندگی لیلا، مانع از رسیدن او به قله است. 

لیلا نمونه‌ای از زنانی است که سال‌ها از سوی قدرت و قوانین پدر و« پدر ِ ملت» تحریم بوده‌اند. لیلا و لیلاهای این ملک، همواره مقابل کسانی ایستادند که حجاب را یک پارچه دانستند و امور مهم‌تری از این تکه پارچه را مستحق پرداختن به آن می شناختند.

حجاب تنها یک پارچه نیست که اگر چنین بود حکومت اسلامی تا این اندازه برای برقراری آن تلاش نمی‌کرد. حکومت اسلامی در امور بسیار مهم‌تری در عرصه‌ی سیاست عقب نشسته است اما این یک تکه پارچه چیزی نیست که حکومت بخواهد از ان عقب بنشیند.

عبدالکریم سروش در جایی گفته بود که حجاب، پرچم اسلام است و پرچم پیغمبر.
این‌که پرچم پیام‌بر مسلمانان بوده است یا نه نمی‌دانم اما هر چه هست این تکه پارچه، پرچم مردسالاری و حکومت دینی ِ جمهوری اسلامی است و رمز ایستادگی حکومت و کوتاه‌نیامدنش سر مسئله‌ی حجاب از بی‌شعوری حکومت نیست بل‌که از هوشمندی او است. حجاب برای حکومت تنها یک تکه پارچه نیست و عاقلانه است که برای ما نیز تنها یک تکه پارچه نباشد.

لیلای قصه‌ی ما، آخر بر «بام جهان» آرام گرفت. او خود پیش از این گفته بود:
«می‌خواهم بام جهان آرامگاه ابدی‌ام باشد.»