وقتی میشم خیره به ماه زیر نقاب،
جر میخوره منظره
تیزه چشام، میچپی تو سینهی خاک،
شتریه کینهی ما
میگن چرا لاغری؟
چون که خوب نمیتونست بدوعه دیلر چاق
دستاتونو میمالید به هم مثل مگس
رپرای دوزاری، نقد نمیشه چِک تقل
راه راستو نگاه میکردم با چشِ غلط
الانم دو تا نقطه داره ق قمهم
رپ فارسی قلمرومه، تو نگاها تنفره
یارو هوله از بدو تولدش، فقط پی جلب توجهه
میخواد اسمش باشه تو شعرای فدائی
خیلی بالاس سطح توقعش
پوشیدهس مثل پلاکا چهره
اراذل میریزن سلاحا ایکی
تخماتون کوچولوعه، کمرا هرمس
پشت ملت بودین وقتی میشد چراغا قرمز
آمار دارم کجاس حتی جنسا تو خونهت
ملتفت کلاشه، بِیتا گلولهس
این چاقالا کاراشون پر لفظ خارجیه
ولی اینگیلیسیشون در حد لیلا فروهر
اینجا اسمش شهره اما جنگله بیشترش
تاج ملتفت سنگینه واسهت، گردنت میشکنه
از خودم میترسم وقتی اسلحه پیشمه
زناکارم ولی جهنم نمیرم، کردنت دینمه
جوینتمو روشن میکنم با آتیش غروب
سوتون پرسپولیسم تو لوور
همیشه سر و کار داریم ما با قوانین
با اینکه نخوندیم هیچ موقع حقوق
لفظا کیلیدی سهبعدی تیریدی
جای گل تو پاچهت میکنن سیبیدی
کسی کیرش نی چی میگی مثل بیبیسی
سیفیدی تو پارتی مثل کفترای پیدیدی
شما رو گاییدیم، بپرس از چتجیپیتی
پرتر از رییسته بشقاب خدنگم
میخوان رقابت کنن، جایزهشون تخمامه، برندهن
میافتم دنبالت با قلاب کمربند
ادبت میکنم، خوشحاله ننهت پس
کل بازی منتظر خبر استعفام
ولی همیشه داغه نفس اژدها
من میچرخم میرقصه الکل توی شیشه
دستمو میندازم دور کمر استکان
تقل عشق لات، اون که دستته سر نخ نی، بند کفشمه
تو رو تخماتو بریدن، اشتباه ختنه کردنت
آمارمو داره اون که بچه لندنه
دل بسته بودی به رپ، وقت کندنه
میگی فیلانه بیساره، کو خب؟
فقط تا صبح فک میزنی رو کوک
بِیتامون پررو توپر
چش آدم عقابو کوچیک میبینه تو اوج
فدائی مثل دیوره، همیشه رو دور
خالی نبند، ندیدی کُلت پُر دِه مردهخور
نه کوه به کوه میرسه نه صبح به صبح
پا رو گذاشتم رو پدال و ماشینم نقطه شد
آسمون نارنجیه، رول میکنم پشت رول
جوینتمو روشن میکنم با آتیش غروب
سوتون پرسپولیسم تو لوور
همیشه سر و کار داریم ما با قوانین
با اینکه نخوندیم هیچ موقع حقوق
جماعت گوجهزن حزب باد عشق لایک
بِیتا گل نابه، چشاتون سیاه میره
چاقال اینور توییتپولی میزنه فکر میکنه سیاسیه
اونور کیرم تو هر کی ارشاد و علی ضیا میره
نظرات