دادبان:

۲۰ اسفند، زادروز زینب جلالیان است، او قدیمی‌ترین زندانی سیاسی زن در ایران است که با وجود شرایط نامناسب جسمی ناشی از بیماری‌های چشمی، کلیوی و گوارشی، از رسیدگی پزشکی محروم مانده است.

این نوزدهمین تولدی است که ⁧ زینب جلالیان⁩، در زندان می‌گذراند با حکم حبس ابد.
زینب متولد ۱۳۶۱ است و از ۲۴ سالگی در زندان به سر می‌برد.

او در تمام این ۱۹ سال، یک روز هم مرخصی نداشته و در بخشی از نامه خود از زندان نوشته:

«لباس‌های مرا بر روی تنم پاره کردند، چشم‌هایم را بستند، دست و پایم را با زنجیر به تخت آهنی بستندبا کابل به زیر پاهایم شلاق زدند.این قدر مرا شکنجه کردند که دیگر هیچی را احساس نمی‌کردم، تمام تنم بی‌حس شده بود و  اختیار جسمم را نداشتم.»

جلالیان هفتم اسفند ۱۳۸۶ بازداشت و در سال ۱۳۸۸ به اتهام «محاربه از طریق عضویت در گروه پژاک» از سوی دادگاه انقلاب به اعدام محکوم شد. این حکم در سال ۱۳۹۰ با یک درجه تخفیف به حبس ابد تبدیل شد.

جلالیان در این سال‌ها بارها با رد اتهام خود تاکید کرده در زمان بازداشت به شیوه‌های مختلفی مانند شلاق زدن به کف پا، مشت به شکم، کوبیدن سر به دیوار و تهدید به تجاوز، مورد آزار و شکنجه قرار گرفته است.

او در دوران حبس خود با وجود مشکلات جسمی از جمله آسم، بیماری چشم و ناراحتی کلیه، بارها میان زندان‌های خوی، قرچک ورامین، اوین، کرمان، دیزل‌آباد کرمانشاه و یزد جابه‌جا شده است.

این تنها ذره‌ای کوچک از شکنجه‌هایی است که بر زینب جلالیان، تنها زندانی سیاسی زن محکوم به حبس ابد در زندان‌های جمهوری اسلامی اعمال شده.

برو به آدرس