امروز از خیابان انقلاب در حال گذر بودم كه اين بنر به طرز عجيبى توجه من و جلب كرد... تو كشورى كه سر آموزش كوچكترين كارها هزينه گرفته ميشه چطوری ميشه آموزش اين كار به صورت مجانی انجام شه ؟

 شايد به اين دليل باشه كه در واقع نوحه خوانى آموزش و روشى نداشته باشه يا شايد هم نوعى كلك براى جذب داوطلبان باشه ولى مهم تر از همه اين ها يك سوال بود كه براى من پيش آمد که مداحى هم مگر جزء رشته هايى از هنر به حساب مى آيد؟

بالا از ارسال شده ها به  توانا، "آموزشکدۀ جامعه مدنی ایران" است. اینکه در حاکمیت اصلاح ناپذیر آپارتایدی فاشیسم دینی واژه ها معنی خود را از دست داده اند شک و شبهه ای نیست.  از نام "جمهوری" گرفته که تحت حاکمیت مطلقۀ مادام العمر و غیر منتخب یک آخوند بی معنی است تا نام "ورزشگاه آزادی" که ورود زنان ایرانی ممنوع میباشد و بله، زنان خارجی آزادند به ورزشگاه آزادی ایران بروند و مسابقات ورزشی را تماشا کنند.  

نکته بینی ارسال کنندۀ عکس بالا در مورد "هنر" قلمداد کردن پاچه خاری مداحی که از قرار فاشیست های اسلامیست برایش "دانشگاه " هم درست کرده اند، در کنار منع و محدودیتهای شدید هنرها مانند آواز، رقص، سینما و .... شاهد عینی فرمایش سخنگوی وجدان ایران*، حکیم فردوسی در این بخش از داستان ضحاک تازی است:

چو ضحاک شد بر جهان شهریار

برو سالیان انجمن شد هزار

سراسر زمانه بدو گشت باز

برآمد برین روزگار دراز

نهان گشت کردار فرزانگان

پراگنده شد کام دیوانگان

هنر خوار شد جادویی ارجمند

نهان راستی آشکارا گزند

شده بر بدی دست دیوان دراز

به نیکی نرفتی سخن جز به راز

آندسته که در راه "اصلاح" و تداوم این بلا زور میزنند، دانسته و ندانسته همدست فاشیست های اسلامیست ایرانی کُش و ایران ویران کُن میباشد و بعد از دفع شر، بجز نام ننگین چیزی از آنان باقی نخواهد ماند.  

دور نیست، رهایی اصلاً دور نیست.

"تنها حقیقت است که رهایی میبخشد"

تبریک

*از کتاب "چهار سخنگویان وجدان ایران" مجموعۀ چهار سخنرانی علامه محمدعلی اسلامی نُدوشن