گلشن فتحی فعال مدنی ساکن تهران، روایتی از آنچه در ایران می‌گذرد بیان کرده است:

«این‌جا اینترنت نداریم.

ماهواره‌ها زیر پارازیت شدیدند.

تلویزیون جمهوری اسلامی تصویری از «آرامش کامل» نشان می‌دهد: می‌گویند اسرائیل نابود شده، آمریکا شکست خورده و کشورهای منطقه به زانو درآمده‌اند. مردم کنار نظام ایستاده اند و جانشان را برای رهبر میدهند.

در آن‌سو، اینترنشنال از کشور روایت دیگری دارد: می‌گویند جمهوری اسلامی سقوط کرده و هیچ غیرنظامی کشته نشده، اماکن غیرنظامی هدف قرار نگرفته و «عملیات آزادی ایران» ادامه دارد.

اما واقعیت میدان چیز دیگری است.

شهر زیر بمباران سنگین و موشک است. سرمایه های متعلق به مردم ایران یک به یک در مقابل چشممان نابود میشود.

صدای انفجارها واقعی است، ترس واقعی است. دوستی در پزشکی قانونی از صدور ۱۵۰۰ گواهی فوت اطلاع داده. دائم آنتن موبایل را چک میکنیم که تنها راه خبر گرفتن از عزیزانمان قطع نشود.

هرنوع فعالیتی توسط جمهوری اسلامی جرم انگاری شده

با این حال مردم همدیگر را تنها نگذاشته‌اند.

بیمارستان‌ها بازند و هر بیمارستانی تعدادی مجروح دارد.

پمپ‌بنزین‌ها کار می‌کنند.

آب معدنی هست، فقط گران‌تر شده.

امروز ساعت ۷ صبح رفتم خون بدهم.

در شهری که زیر بمباران است، صفی از آدم‌هایی را دیدم که برای نجات جان هموطنانشان آمده بودند.

آن‌قدر زیر فشار نگرانی و جنگیم که بغضم ترکید.

این مردم، با همه ترس و خستگی، هنوز کنار هم ایستاده‌اند.

اما در همین شهر، گشت‌های بسیج محلات عربده می‌کشند، شعار می‌دهند و هر شب کارناوال حیدر حیدر راه می‌اندازند.

صف‌های نان طولانی و خسته‌کننده است.

قرص کلر و قرص های افسردگی تقریباً پیدا نمی‌شود.

و در همین شرایط، حکومت هنوز در رسانه‌هایش دروغ می‌گوید.

اینترنت را از مردم گرفته‌اند.

اقتصاد خوابیده و قیمت غذا چند برابر شده.

ما که در دل یک شهر جنگ‌زده هستیم، برای هر دو روز اتصال به جهان باید یک میلیون تومان پول فیلترشکن بدهیم تا شاید بتوانیم بفهمیم بیرون و داخل چه خبر است.

ما در دل بحرانیم، در دل جنگیم، و حتی حق دانستن هم از ما گرفته شده است.

خاک بر سر حکومتی که در میان بمب و موشک،

هنوز بزرگ‌ترین هنرش دروغ گفتن به مردم خودش است.»

ـ این روایت را گلشن فتحی، فعال مدنی ساکن تهران، با نام واقعی خود در شبکه اجتماعی ایکس نوشته است؛ روایتی که در میان جنگ، محدودیت اینترنت و فضایی که بسیاری از کلمات ناگزیر با احتیاط نوشته می‌شوند، منتشر شده است. صدایی از داخل ایران