To Mahmoud Dowlatabadi*

No! This red tie
Cannot protect you
As a talisman would   
And cannot make you a secular intellectual 
At the breaking-fast dinner of a sharia state,
Nor turn the bloody table of the theocracy
Into the simple dining cloth of Aunt Belqays.*

Being secular
Is not simply shaving a beard
And wearing a tie.
It is belief in separation of mosque and state.
It is respect for freedom of religion and nonreligion.

While in front of the mirror
Shaving and wearing your tie
Did you ask yourself why 
With a blade as sharp as your razor
They tortured Soltanpour*
Before executing him
And with a rope as long as your tie
They squeezed Mokhtari’s throat?*

I wish you had broken
Your fast at home,
Although I once said:
“In a country where religion
Is a tag on state crimes
To break fasting laws
Looks more meaningful
Than fasting itself.”

Majid Naficy
June 6, 2018

* An Iranian writer who recently was invited to a breaking-fast dinner with President Rouhani.
* A matriarch in the novel “Kelidar” written by Dowlatabadi.
* Saeed Soltanpour, a poet and playwright executed by Khomeini in June 1981.
* Mohammad Mokhtari, a poet murdered by the theocracy on December 3, 1998. 


به محمود دولت‌آبادی


نه! این کراوات سرخ نمی‌تواند
چون بلاگردانی
ترا حفظ کند
و سر میزِ افطارِ دولتِ شرعی
از تو روشنفکری عرفی بسازد
و خوانِ خونینِ ولایت را
به سفره‌ی ساده‌ی بلقیس برگرداند.*

عرفی بودن
به سادگیِ تراشیدن ریش
و بستن کراوات نیست
باور داشتن به جدایی دین از دولت است
ارزش نهادن به آزادی دینی و بی‌دینی است.

وقتی روبروی آینه
ریش می‌تراشیدی
و کراوات می‌بستی
آیا از خود نپرسیدی چرا
با تیغی به تیزی ریشتراشت
سلطانپور را پیش از تیرباران
شکنجه کردند
و با ریسمانی به درازای کراواتت
گلوی مختاری را فشردند؟

ایکاش روزه‌ات را
در خانه گشوده بودی
هر چند یکبار گفته‌ام:
"در سرزمینی که دین
برچسبِ جنایتهای دولتی است
روزه‌خواری از روزه‌داری
پرمعناتر می‌نماید.

مجید نفیسی
ششم ژوئن دوهزار‌و‌هژده


* بلقیس نام مادرِ گل‌محمد در رمان "کلیدر" اثر دولت‌آبادی است.