عباس امانت که کتاب مرجع «ایران، تاریخ مدرن» را نوشته است، در مقایسهٔ شرایط کنونی ایران با دوره‌های تاریخی مختلف، می گوید: «جامعه ایران بسیار متفاوت از هر زمان دیگر است، جامعه نود میلیونی که فرهیخته تراست، شهر نشین است، اما وابسته به درآمد نفت و بسیاری حقوق بگیر دولت، امکان رستگاری خیلی بیشتر است اما ضربه های بزرگتری هم خواهد خورد».

عباس امانت در گفت‌وگو با فرناز قاضی‌زاده در برنامهٔ گفت‌وگوی ویژه تصریح می‌کند: «در تاریخ مدرن ایران، هیچ کشتاری با این بزرگی نداشته‌ایم؛ ممکن است در دورهٔ نادرشاه یا آقامحمدخان، اعداد به این رقم‌ها نزدیک شود... این رژیم ماهیت انتحاری دارد، حاضر است برای بقا هزاران نفر را قربانی کند».

او در پاسخ به سؤالی دربارهٔ شعارها برای بازگشت پهلوی تاکید می کند جامعهٔ ایران درحال پیوند دادن آرزومندی یا نوستالژی به آینده است و ضمن توضیح واژهٔ «شاه» می‌گوید: «شاه به مفهومی که در فرهنگ ایران هست، در هیچ بخشی از دنیای هندواروپایی وجود ندارد؛ یعنی کسی که جایگاهش را از هیچ مقام زمینیِ دیگری نمی‌گیرد و از فرّ یزدانی می‌گیرد.» و تأکید می‌کند شناختن این مفهوم در ادبیات سیاسی ایران بسیار مهم است.

او با اشاره به اینکه در صد سال اخیر، به دلیل اختناق، امکان پدید آمدن چهره‌هایی که بتوانند جامعه را به سمت دموکراسی ببرند وجود ندارد، مصاحبه را با ابراز امیدواری به جامعهٔ ایران، به‌خصوص زنان جامعه، به پایان می‌برد.