شهریار شفیق (پهلوینیا) افسر ارشد نیروی دریایی ارتش شاهنشاهی ایران بود. وی فرزند اشرف پهلوی و احمد شفیق مسول شرکتهای هوایی تجاری در مصر بود. وی تحصیلات خود را در مدرسه رازی تهران به انجام رساند. هنگام تحصیل در دانشکده ی نیروی دریایی دارتموث شمشیر افتخار گرفت.
کسانی که ایشان را بخاطر دارند، زیبایی و فروتنی وی را نخستین چیزی میدانند که در برخورد با وی دیده میشد. جوانی بلند بالا و بسیار میهن دوست که سالهای عمر خود را با عشقی غیر عادی و سرشار، در راه خدمت به میهنش صرف کرد. پدروی "احمد شفیق "، فرمانده نیروی هوایی مصر، خلبان جنگی، مردی پر ابهت و خواهر زاده "ملک فاروق، پادشاه فقید مصر بود.
آنچه درناخدا (يکم) شهریار شفیق بارز بود، سرعت، چابکی و مهارت وی بود در عملیات دشوار نظامی و قدرت وی برای دور زدن و انجام مانور و تاکتیک های ناگهانی که نیاز به تیزبینی و سرعت انتقال دشت. وی کسی بود که در میانه میدان و در صورت تنهایی محض ، حاضر بود و "میتوانست" یک تنه حمله ای دلیرانه و پیروزمند را با تاکتیکی خاص و زیرکانه ترتیب دهد.
والا گهرشهریار شفیق آخرین کسی ازخانوده پهلوی بود که ایران را ترک کرد. به عنوان یک افسر بزرگ نیروی دریایی وظیفه خود می دانست که بمانند و پایمردانه خاک ایران و میراث کهن آریایی را حفظ کنند. با تنگ تر شدن حلقه فشارها٬ در آن هنگامه که دیگر مرزها به شدت زیر سیطره و کنترل اوباش اسلامی درآمده بود و در همه جا به دنبال دستگیری وی بودند، شادروان والاگهر شهریار با کمک چند جان بر کف ارتشی و به وسیله یک لنج خود را تا کویت رسانده و از آنجا به سمت پاریس عزیمت کردند ولی ناخدا شهریار با نفوذی که در ارتش ایران داشت، به تبعید راضی نشد و براندازی رژیم را پایه ریزی میکرد.
والاگهر شهریار شفیق پس از شورش ۵۷ در ایران در روز ۳۰ بهمن ۱۳۵۷ و یک هفته پس از فروپاشی رژیم سلطنتی و اعلام بیطرفی ارتش، ایران را ترک و در فرانسه به همسر و ۲ فرزندش پیوست. همزمان در ایران صادق خلخالی رییس دادگاه انقلاب اسلامی وقت برای وی دادگاهی غیابی ترتیب داده بود و وی را همراه با تنی چند از فرماندهان ارشد ارتش شاهنشاهی به «افساد فی الارض» متهم و محکوم به اعدام کرده بود.
والاگهر شهریار شفیق با نفوذی که در ارتش ایران داشت قصد انجام کودتایی را برای بازگرداندن محمدرضا شاه پهلوی به ایران را داشت که در نهایت در ساعت ۱۳ روز جمعه ۱۶ آذر ماه ۱۳۵۸ هنگام خروج از اقامتگاه مادرش والاحضرت شاهدخت اشرف پهلوی در پاریس، به ضرب دو گلوله افراد مسلح که به پشت گردن و سر وی اصابت کرد، به قتل رسید.
شانزدهم آذر سال ۱۳۵۸ و در یک ظهر سیاه و غمبار وقتی شاروان ناخدا يکم شهریار شفیق از آپارتمان خواهرشان آزاده بیرون آمدند تا برای ناهار خود و ایشان چند قلم خرید بکنند، در مقابل چشمان وحشت زده و هراسان خواهر که از آنسوی پنجره ناباورانه می نگریست، به ضرب دو گلوله دو ضارب مسلح صورت پوشده، که به پشت گردن و سر وی اصابت کرد، جان باخت و حماسه ای دیگر از عشق و میهن پرستی امیران ارتش شاهنشاهی را رقم زد.
بنا به گزارش خبرگزاری فرانسه، شخصی نا شناس در يک تماس تلفنی مسئوليت اين ترور را بعهده گرفت و گفت اورا به خاطر اينکه دشمن ايمان انقلابيون ومردم ايران بوده و به صهيونيسم بين المللی کمک میکرده کشته است. اين شخص با شعار زنده باد خمينی به مذاکره تلفنی خود پايان میدهد. ضمنا آخوند جنايتکار صادق خلخالی در تهران با انتشار اطلاعيه ای اعضای سازمان فداييان اسلام را مسئول اين جنايت معرفی نمود و افزود: «درصورت عدم دستگيری ما کليه افراد خاندان پهلوی را تررور خواهيم کرد»
شهريار شفيق اولين ايرانی در بيرون از کشور بود که به دست عوامل جمهوری اسلامی ترور گرديد.
تاریخ در تصویر
نظرات