دیوارها  در دیماه سرخ اند و اسرار خونینی را با درختان  نجوا میکنند.

هر روز با وسواس بیشتری خاطرات گذشته را طوری تعریف میکنند که همین چند ثانیه قبل روی داده است.

درختان شعله زندگی را تا بهار در رگ هایی که تا اعماق زمین رفته حفظ و با دیوارهایی که هیچگاه سکوت خود را نخواهند شکست چشم در چشم  باقی خواهند ماند.

پائیز آینده درخت و دیوار سرود  قدیمی را با هم خواهند خواند :

 سرخی تو از من .... زردی من از تو

 

نمایش گالری در اندازه بزرگ