رودخانه !
ای فهم زندگی

بار دیگر
قایق هستی ام را
در فراز و نشیب
آن مسیر
خوش خط و خال
مارگونه ات
همچو سنگی می غلطانی
و با صدای
پُر نهیبِ
صخره هایت
خرد شدنم را
جشن می گیری

و من
مثل همیشه
از سر شوقم
می خندم

که هنوز هم
از راز دیدار
خرده شکسته هایم
با دریا
چیزی نمی دانی



شعر : آرمین عبدهو