Davalpa

Majid Naficy

The water that touches the shore
Is like me with a white cane,
Tapping everything
From the broken fences of houses
To the fragrant butterfly shrubs
And open trash cans
Filled with dry bushes,
A still-warm van in front of a house
Blocked half of the sidewalk,
A cat meowing on a fence
And her owner smoking on his porch,
The cars standing at a stop light
As I pass the crosswalk,
Hear the sounds of their radios
And find out their political lines.

I stop at the water
That touches the Gulf coast,
Releasing me from all burdens
And takes me to the land of my childhood,
To the land of bright colors
Next to my grandma with henna hair
And a black mole on her forehead
Sitting on a colorful carpet.
She puffs slowly on her fresh water pipe
And tells me about Sinbad the Sailor
Who had to piggyback a half blind Davalpa*
In the jungles of India.

August 31, 2017

*- Davalpa in Persian literally means strap-leg who appeared to Sinbad the Sailor as a feeble old man sitting on a tree trunk asking for a piggyback to cross a stream. Sinbad pitied him and put him on his shoulders. But Davalpa wraps his very long strap legs around Sinbad’s neck and body and makes him his slave. Finally Sinbad frees himself by getting Davalpa drunk.

دوالپا

مجید نفیسی

آبی که به ساحل دست می‌کشد
چونان من است که با عصای سفیدم
به هر چیز تق می‌زنم,
از پرچین شکسته‌ی همسایه
تا بوته‌های خوشبوی "پروانه"
و آشغالدانیهایی سرگشاده
که از بوته‌های خشک انباشته‌اند,
وانتی هنوز گرم روبروی خانه
که نیمی از پیاده‌رو را سد کرده,
گربه‌ای که سر پرچین میو می‌کند
و صاحبش در ایوان سیگار میکشد,
ماشینهایی که پشت چراغ ایستاده‌اند
و من هنگام عبور از خط عابر پیاده
صدای رادیوهاشان را می‌شنوم
و به خط سیاسی‌شان پی میبرم.

کنار آبی می‌ایستم
که به ساحل خلیج دست می‌کشد,
مرا از همه‌ی بارها رها میکند
و با خود به سرزمین کودکیم میبرد
به سرزمین رنگهای درخشان
کنار مادربزرگم با موی حنایی
و خالی سیاه بر پیشانی
که بر قالی پرنگاری نشسته
و همچنان که به قلیان تازه‌دمش
آرام آرام پک می‌زند
با من از سندباد بحری می‌گوید
که در جنگلهای هندوستان
باید به دوالپای نیمه‌کوری
کولی می‌داد.

سی‌و‌یکم اوت دوهزار‌و‌هفده