دکتر عباس میلانی در مصاحبه ای با لیبراسیون که در رادیوفرانسه/ ناصر اعتمادی منعکس شده، در باره بحران کنونی نظرهایی ارایه داده که به لحاظ اهمیت، پارههایی از آن نقل می شود:
راه حل پیشنهادی میلانی شکلگیری یک ائتلاف فراگیر است : ائتلافی در داخل و خارج کشور، با مشارکت دیاسپورا و نیروهای مخالف در داخل. او میگوید باید یک «جبهۀ متحد» از همه کسانی ساخته شود که دموکراسی میخواهند تا به جهان نشان دهد «ایران دیگری» هم وجود دارد.
عباس میلانی دربارۀ رضا پهلوی میگوید که او برای نخستینبار طی چهار دهه از حمایتهای قابل توجهی در داخل و خارج برخوردار شده است. با این حال، وی تأکید میکند که نقشآفرینی او زمانی مفید است که بتواند این حمایتها را در قالب یک «ائتلاف» سازمان دهد و به چهرهای تبدیل شود که گذار را تسهیل کند. میلانی میگوید درست است که رضا پهلوی از هر نیروی دیگری در اپوزیسیون شناخته شدهتر است، اما او و هوادارانش «به تنهایی» قادر به انجام کار نیستند و باید همه نیروها را به سمت هدف مشترک ببرند: «دموکراسی سکولار» بدون «هیچ ردپایی از استبداد دینی».
در بخش دیگری از گفتگو با لیبراسیون، میلانی نقش سپاه پاسداران را تعیینکننده میداند. او میگوید که ایران عملاً به «دیکتاتوری نظامی» نزدیک شده و خامنهای «حتی یک ساعت» بدون پشتیبانی سپاه دوام نمیآورد. او سپاه پاسداران را همچنین «غول اقتصادی» توصیف میکند که بخش بزرگی از اقتصاد کشور را در اختیار دارد. به باور میلانی ممکن است لحظهای نزدیک باشد که سپاه به این جمعبندی برسد که برای حفظ منافع اقتصادی خود، باید خامنهای را کنار بزند؛ زیرا او را «تهدیدی» برای این منافع میبیند.
«لحظۀ چرخش»؟
عباس میلانی در پایان، وضعیت کنونی ایران را بیسابقه توصیف میکند. او میگوید هرگز «چنین عطش تغییر»، «چنین شکافی در حکومت»، «چنین همگرایی در اپوزیسیون» و «چنین ناتوانی در حل بحرانها» را به طور همزمان ندیده است. او میپرسد حتی اگر حکومت بتواند اعتراضها را متوقف کند، «روز بعد چه میشود؟» و سپس تأکید میکند که خامنهای راهحلی برای بحران اقتصادی ندارد.
به گفتۀ او، امکان گشوده شدن باب توافق با آمریکا از سوی ایرانیان وجود دارد و «دری» در این مسیر باز شده است، اما خامنهای کسی نیست که در این زمینه ابتکار عمل به خرج دهد. میلانی جمعبندی میکند که موقعیت جمهوری اسلامی در این بحران «بیسابقهترین» وضعیت در چهل و هفت سال گذشته است.
نظرات