ما فراموش نمی‌کنیم.

وقتی خون مردم هنوز خشک نشده، وقتی مادرها هنوز عزادارند، عده‌ای روی آنتن می‌خندند و جنایت را مسخره می‌کنند. این ویدئو فحش نیست؛ ثبت حافظه است. ثبت چهره‌ها، خنده‌ها و بی‌شرفی‌ای که نباید عادی شود.

بین ما و این حکومت، دریایی از خون فاصله است. این فاصله با زمان، مذاکره یا فراموشی پر نمی‌شود.

این ویدئو روایت خشم، درد و حافظه‌ی جمعی ماست. برای اینکه فردا کسی نگوید «یادمان رفت».