گلرخ ( عکس ↑) کسی را نکشته. اختلاس میلیاردی معمول شدۀ این دوران که جای خودش، چند تومانی هم دزدی نکرده. جاسوسی برای دیگر کشورها هم در کارنامه اش وجود ندارد.

نتنها گلرخ باید شش سال در یکی از اسارتگاه های حضرات اسارت تحمل کند، پس از آزادی باید ١۳ سال دیگر هم صبر کند تا همسرش، آرش صادقی که همزمان با او به ۱۹ سال اسارت محکوم شده هم از اسارتگاه آزاد شود. دو ایرانی آزادۀ دیگر همراه این زوج هم  "محکوم" و اکنون در حال تحمل اسارت هستند. ( عکس نويد كامران و بهنام موسيوند در کنار آرش و گلرخ).

میفرمایید چه جرمی مرتکب شده اند؛ آرش میگوید "محمل ورود همه اتهامات فعالیت های مسالمت آمیز نظیر دیدار با خانواده های زندانیان، شرکت در تجمعات مسالمت آمیز و مصاحبه ها" بوده است."

خبر جدید:

"سازمان عفو بین‌الملل با صدور بیانیه‌ای نسبت به وخامت حال آرش صادقی که در اعتصاب غذا می‌برد ابراز نگرانی کرد.

در این بیانیه آمده است که آرش صادقی فعال حقوق بشر از سوم آبان ماه در اعتراض به زندانی شدن همسرش گلرخ ابراهیمی در اعتصاب غذا به‌سر می‌برد و حالش رو به وخامت گذاشته است.

مادر آقای صادقی در جريان نخستين بازداشت او در سال ۱۳۸۸ ظاهرا به دليل وحشت‌زده شدن از هجوم شبانه ماموران امنيتی به منزلش، دچار ايست قلبی شد و درگذشت."

پس از رهایی ایران و ایرانی از نکبت اصلاح ناپذیر فاشیسم دینی که شوربختانه تداوم آن بوسیلۀ چپولان و شیفته جات اصلاح و تداوم فاشیسم تسهیل میشود، ایرانیان با انبوهی از آزادگان بیشتر آشنا میشوند که به فاشیسم نه گفتند و سنگین ترین بها را برای پافشاری بر انسانیت پرداختند. تا آنزمان نباید در دفاع از این آزادگان سکوت کرد.

دور نیست، رهایی اصلاً دور نیست.

"تنها حقیقت است که رهایی میبخشد"

تبریک

پ.ن. چند روز پیش گلرخ برای نجات جان آرش از جهانیان استمداد طلبید.