دو تصویر از شناسنامه و از محلِ دفنِ صدیقه پَهلوی.

صدیقه پَهلوی متوّلد ۱۲۹۶ خورشیدی در همدان و فرزندِ رضاشاه پَهلوی و مریم سَوادکوهی بود. صدیقه مادر خود را در شیرخوارگی به علت بیماری سِل از دست داد و رضاخان سرپرستی او را به فردی به نام علی اکبر کَدویی سپرد. علی اکبر صدیقه را به عنوان فرزند خویش بزرگ کرد و رازِ هوّیتِ واقعی اش را تا جوانی از او پنهان داشت.

 صدیقه پس از اطلاّع از هوّیت حقیقی خویش؛ با همسر و فرزندانش به تهران آمد و در صدد اِعادهٔ هوّیتْ برآمد، ولی دادگستری و دربار او را به عنوان فرزندِ رضاخان به رسمیّت نشناختند.

 او تا زمان انقلاب ایران با نام خانوادگی پدرخوانده اش، کدویی، شناخته می شد و به خاندان سلطنتی(دربار) راه نیافت. صدیقه در روز ۲۲ دی ماه ۱۳۶۸ خورشیدی در سن ۷۲ سالگی در تهران درگذشت و در قطعه ۱۱۲ ردیف ۶۲ شماره۳۰ بهشت زهرا به خاک سپرده شد.